Acer pensylvanicum
Over deze plant
Esdoorn Acer
Esdoorns (Acer) vormen een groot geslacht van bomen en struiken, bijna allemaal uit het noordelijk halfrond en veel uit China. Ze gaan van kleine meerstammige boompjes tot grote schaduwbomen. Hun tegenoverstaande, meestal gelobde bladeren, kleurrijke jonge scheuten, gevleugelde vruchten en vooral hun vurige herfstkleuren maken er tuinklassiekers van.
Acer pensylvanicum
De Pennsylvanische esdoorn of slangenhuidesdoorn komt uit de bossen van het oosten van Noord-Amerika. Zijn groene schors is getekend met verticale witte strepen, vooral in de winter een blikvanger, die op ouder hout geleidelijk roodbruin wordt. Het grote, drielobbige blad kleurt in de herfst helder geel. Hij groeit uit tot een forse struik of kleine, vaak meerstammige boom.
Standplaats en bodem
Een bosplant voor halfschaduw tot schaduw; felle zon verbrandt het blad. Vraagt een humusrijke, gelijkmatig vochtige maar goed doorlatende bodem, bij voorkeur licht zuur, en verdraagt geen verharding boven de wortels. Winterhard, en op zijn best bij koele zomers.
Snoei en onderhoud
Onderhoudsarm. Snoeien is zelden nodig; verwijder dode of kruisende takken in de winter (december tot februari). Een mulchlaag houdt de grond vochtig, wat vooral in droge zomers belangrijk is. Mogelijke problemen zijn bladvlekken en verwelkingsziekte (Verticillium).
Gebruik in de tuin
Het mooist in een bostuin, een schaduwborder of een natuurlijke hoek, waar de gestreepte schors in de winter opvalt. Ook geschikt voor kleine tuinen, patiotuinen en grote bakken. De bloemen trekken in het voorjaar bijen aan.
Kenmerken
Botanisch
| Familie | Sapindaceae |
| Geslacht | Acer |
| Soort | pensylvanicum |