Over deze plant
Judasboom Cercis
Judasbomen (Cercis) zijn een tiental soorten kleine bladverliezende bomen en grote struiken uit Zuid-Europa, Azië en Noord-Amerika. Vroeg in het voorjaar, nog vóór het blad, verschijnen trosjes vlinderbloemen in roze, paars of wit langs de takken en zelfs op de stam. Het enkelvoudige, hartvormige blad en de platte peulen die in de winter blijven hangen, maken het geheel af.
Cercis canadensis
De Amerikaanse judasboom (Cercis canadensis) komt uit het oosten en midden van de Verenigde Staten en is de meest winterharde soort van het geslacht. Hij vormt een kleine, uitspreidende boom van ongeveer 9 m, vaak meerstammig, met een korte stam en kronkelende takken. In maart en april bedekken roze-violette bloemen het kale hout; het spits toelopende, hartvormige blad loopt bronskleurig uit en kleurt in de herfst goudgeel tot purperrood.
Standplaats en bodem
Groeit het best op een beschutte, zonnige en voedzame plek; in warme streken verdraagt hij ook halfschaduw. De bodem moet diep zijn en in de zomer wat vocht vasthouden, want deze soort verdraagt droogte minder goed dan de gewone judasboom; neutrale tot licht zure grond geniet de voorkeur. Hij is zeer winterhard, al kunnen jonge scheuten lijden onder strenge vorst in het vroege voorjaar.
Snoei en onderhoud
Regelmatig snoeien is niet nodig. Wilt u hem op één stam, verwijder dan in maart of april de lage zijtakken en herhaal dat de volgende jaren; oudere bomen kunnen na de bloei licht teruggesnoeid worden. Geef de eerste seizoenen regelmatig water bij droogte. De weerstand tegen ziekten is zeer goed.
Gebruik in de tuin
Een sierlijke kleine boom voor een solitaire plek, een grote vrij groeiende haag of een heestergroep, waar de vroege bloei en de rijke herfstkleur opvallen. Selecties met purper, goudgeel, bont of treurend blad verlengen de sierwaarde over het hele seizoen en passen in kleinere tuinen en grote potten.
Plantkenmerken
Verzorging
| Snoei | maart, april |