Over deze plant

Beverboom Magnolia

Magnolia's (Magnolia) zijn bladverliezende of groenblijvende bomen en heesters uit Azië en Amerika, en behoren tot een zeer oude groep bloeiende planten. Ze zijn geliefd om hun grote, vaak geurende bloemen in de vorm van een tulp, kelk of ster, in wit, roze, purper of geel. Bladverliezende soorten bloeien meestal in het voorjaar op het kale hout, groenblijvende soorten in de zomer.

Magnolia soulangeana

De gewone magnolia (Magnolia × soulangeana) is een bladverliezende hybride van Magnolia denudata en de leliemagnolia, begin negentiende eeuw in Frankrijk gekweekt en vandaag in heel Europa veel aangeplant. Ze vormt een grote struik of kleine boom met een ronde kroon en draagt van maart tot mei grote, geurende, tulpvormige bloemen, van buiten roze tot purper en van binnen wit.

Standplaats en bodem

Plant op een beschutte plek in zon of halfschaduw, in een rijke, diepe, humusrijke grond die vochtig blijft maar vlot draineert; kleigrond kan, zolang hij niet drassig wordt. Kalk, schrale droge grond en winderige plekken zijn ongeschikt. Ze is winterhard, maar late nachtvorst kan de bloemen beschadigen en jonge planten hebben de eerste winters bescherming nodig.

Snoei en onderhoud

Regelmatig snoeien is niet nodig. Jonge planten kunnen de eerste jaren na de bloei licht in vorm worden gesnoeid; eenmaal gevestigd volstaat het om dood hout te verwijderen. Houd de grond in de zomer vochtig met een mulch en houd andere planten minstens 1,5 m van de stam, want de wortels verdragen geen concurrentie.

Gebruik in de tuin

Een klassieke solitair voor het midden van het gazon, zowel in kleine tuinen als in grote parken. Ze combineert mooi met rododendrons, camelia's en hortensia's in een Japans geïnspireerde aanplant, of vormt een vrij groeiende bloeiende haag langs een pad. Ze verdraagt luchtvervuiling in de stad goed en kan meer dan honderd jaar oud worden.